Jeszcze 30 lat temu, żeby obejrzeć stary rękopis, trzeba było udać się do biblioteki. Dziś bez wychodzenia z domu, po kilku kliknięciach w klawiaturę komputera można zapoznać się z wybranym dokumentem. Jak wygląda proces digitalizacji i dlaczego jest tak istotny z punktu widzenia przyszłych pokoleń, opowiada Arleta Piwowarczyk z Działu Bibliotek Cyfrowych i Platform Wiedzy PCSS w rozmowie z Karoliną Michalak.

Choć sztuczna inteligencja wkroczyła w nasze życie stosunkowo niedawno, zdążyła już zadomowić się w nim na dobre, wtapiając się zarówno w jego prywatne, jak i zawodowe rytuały. Dzięki AI staliśmy się odbiorcami wygenerowanych przez nią treści, ale także inicjatorami, a może wręcz architektami jej tworów. Szukamy informacji lub porady czy też chcemy stworzyć zabawną grafikę, a popularne czaty oparte na dużych modelach językowych, dostępne powszechnie w sieci sprawdzają się tu idealnie. Nic zatem dziwnego, że wykorzystujemy je także w życiu zawodowym, by usprawnić swoją pracę. Czy jest to jednak dobre rozwiązanie?

Kto jeszcze pamięta czasy kiedy klawiaturę maszyny do pisania zastąpiła klawiatura komputera, kartkę – edytor tekstu, a papierowe rejestry w księgowości – arkusze kalkulacyjne? Był też Clippy – Pan Spinacz, czyli wirtualny asystent, służący zawsze wskazówkami, by ułatwić nam pracę z tymi narzędziami. Dziś Clippy’ego zastąpiły nieporównywalnie bardziej zaawansowane modele językowe – najlepiej znane nam obecnie oblicze sztucznej inteligencji.